Atrakcje turystyczne Zaplanuj wycieczkę Wydarzenia Oferta turystyczna Kontakt
Zobacz, zaplanuj, zadzwoń, zamów przewodnika lub zleć przygotowanie i obsługę wycieczki po Mazurach! Telefon 511 596 717, e-mail: pomazurach@pomazurach.pl

Aktualna pogoda:
Wszelkie prawa zastrzeżone
Dodaj obiekt do planowanej wycieczki
Kurhany
Powiat olsztyński, współrzędne 53°96'97" N, 21°09'31" E
Zdjęcie satelitarne
mapa
Kliknij, aby otworzyć mapę

Cmentarzysko kurhanowe pod Samławkami zlokalizowane jest w kompleksie leśnym, który dawniej nazywano „Las Miejski Reszla”. Zostało ono odkryte pod koniec XIXw. przez niemieckiego archeologa Adalberta Bezzenbergera. W latach 2012 – 2014 cmentarzysko ponownie odkryto w celu przebadania nierozpoznanych kopców i uściślenia danych na temat ich chronologii oraz konstrukcji.

Nekropolia pod Samławkami, datowana na VI-V wiek p.n.e, jest pozostałością funkcjonowania w tym rejonie ludności, określanej w klasyfikacji archeologicznej – kulturą kurhanów zachodniobałtyjskich. Identyfikowani z zachodnim odłamem Bałtów, przedstawiciele tej kultury zamieszkiwali rejon Warmii, Mazur, północnego Mazowsza i Sambii w II poł. I tysiąclecia p.n.e. Tak więc Prusowie mieszkający między Wisłą a Niemnem należeli do grupy ludów bałtyjskich.

Kultura kurhanów zachodniobałtyjskich jest archeologiczną kulturą kurhanową epoki brązu i wczesnej epoki żelaza, rozwijającą się od okresu halsztackiego (ok. 750-400 p.n.e.) do późnego okresu lateńskiego (ok. VI–I w. p.n.e.) na terenach północnego Mazowsza, Warmii, Mazur i Sambii.
Podstawą wydzielenia kultury kurhanów zachodniobałtyjskich były:
•    charakterystyczne techniki lepienia naczyń o dnach kulistych;
•    kurhanowy obrządek pogrzebowy;
•     system osadniczy oparty na budowie sieci osiedli obronnych;
•    specyficzny typ gospodarki oparty na półdzikim wypasie stad zwierząt.

Nazwa kultury pochodzi od charakterystycznego dla ludności tej kultury obrządku pogrzebowego.
Na całym obszarze występowania kultury stosowano ciałopalny obrządek pogrzebowy. Konstrukcja kurhanu, stanowiącego rodzaj mogiły, obejmowała jeden, dwa lub trzy wieńce kamieni ograniczające jego zasięg. Na Mazowszu panowała tradycja rozległych cmentarzysk kurhanowych, złożonych z nasypów kamiennych o formach owalnych, łódkowatych, prostokątnych i amorficznych, nakrywających stos pogrzebowy. W późniejszych fazach kultury występowały zbiorowe pochówki podkurhanowe w kamiennych skrzyniach lub na brukach. Inwentarz grobowy był ubogi, występowało mało metalowych przedmiotów, które były silnie przepalone.

Kurhany pod Samławkami mają kształty koliste, o średnicy 10 do 8m i wysokości 1,5m. Centralną część pochówku, czyli miejsce gdzie składane były naczynia gliniane ze spalonymi szczątkami zmarłego, stanowił prostokątny bruk kamienny, otoczony masywnym, wielowarstwowym kręgiem i przykryty kamienno-ziemnym nasypem.

Podczas ostatnich weryfikacyjnych badań powierzchniowych na bruku stanowiącym centralne miejsce pochówku, odkryto pozostałości glinianych urn zawierających przepalone, wyczyszczone z popiołu, szczątki ludzkie.
 

Galeria zdjęć

Komentarze
Dodaj komentarz
Imię:
Komentarz: